Einde jaarsgroet 2020

Ya Hayyoo Geliefden van het Ene Hart,

Zegeningen van Liefde, Licht, Moed, Kracht en Vrede. 

Wat een bijzonder jaar is 2020 geweest voor iedereen, op verschillende manieren, en voor de meesten van ons op verschillende niveaus… soms tegelijk… veel te verwerken, veel om aan te wennen, en vooral elkaar niet ‘live’ zien. Nu komt het uitademen aan het einde van het jaar… 

  • wat voor een jaar is het geweest, de plus en de minus?
  • wat hebben we geleerd? Wat willen we loslaten?
  • waar hebben we geleden, en welke inzichten bracht dat met zich mee?

Ik ben heel dankbaar om gezond en wel aan het einde van het jaar te komen, en hoop van harte dat dat ook zo voor jou is, en voor degenen die je lief hebt.

Ik heb veel mogen leren en voelen van de verbinding die we hebben óók zonder elkaar te zien… dat het voelbaar en wezenlijk is… dat noem ik een corona geschenk… een verdiepte waarneming van onze verbondenheid in afgescheidenheid. _/\_

Voor mijn gevoel zijn we  niet alléén in een gezondheidscrisis, er is crisis op bijna alle niveaus. Onze uitdaging is omdat te realiseren, en toch in evenwicht te blijven… niet ten onder te gaan in wanhoop en verdriet. Oefening genoeg dus. 

Insh’Allah mogen we ergens in het komend jaar weer bij elkaar komen. Misschien bied ik eerst ook ‘on-line’ bijeenkomsten aan… soms voel ik het, en meestal stroomt het weg, er wordt zó veel aangeboden… Wél ben ik begonnen dit jaar om 1x per week de ‘Absent Healing Ritueel’ on-line aan te bieden. Het is vaak een hele kleine groep, en ook dat maakt niets uit, de verbinding is tastbaar en de gebeden oprecht. En ook hierin heb ik een ontwikkeling mogen meemaken. Mijn weerstand tegen de mannelijke eigenschappen van het Goddelijke, en het toe spreken van het Goddelijke met U… daarmee ben ik gestopt. Ik heb de gebeden omgeschreven juist omdat het Goddelijke geslacht overschrijdt, laten we dat dan bevestigen _/\_ .  Laten we spiritueel de vrijheid nemen die ons gegeven is, om te bidden, en verbinden op manieren die voor ons oprecht zijn, en waardoor de verbinding met dat wat zowel hoger als alomtegenwoordig is bevestigen.

Ik wens je een goede jaarwisseling, schoon schip maken met wat ons niet langer dient, onze intenties zetten voor wat ons wél dient. 

Ik sluit af met een (eigen) vertaling van twee Engelse gedichten, die ik ook weer ‘gender neutraal’ heb gemaakt:

De Poort van het Jaar

‘En ik vroeg degene die stond aan de poort van het jaar:

“Geef me een licht dat ik veilig in het onbekende mag gaan.”

En degene antwoorde:

“Ga de duisternis in en geef je hand in de hand van het Goddelijke (Divijne) Eenheid.

Dat zal je beter dienen als een licht, en veiliger zijn dan een bekende weg.”

(het origneel heet: 'God knows' en is veel langer geschreven door  Minnie Louise Haskins

<3 <3 <3 <3 <3 <3

Er is een huilen

dat gebeurt ‘s nachts

het komt niet

als het licht noch bij ons is.

Er zijn dingen die we niet

ontlopen kunnen

als de zon eenmaal onder is gegaan.

En als we sterk genoeg zijn

om kwetsbaar genoeg te zijn

krijgen we een wond,

dat nooit geneest.

Het is een geschenk

dat ons hart open houdt.

Oriah Mountain Dreamer

Ik trek me nu (bijna) terug voor mijn stilte retraite, zo begin ik  een nieuwe jaar. Mocht je wensen hebben voor ‘on-line’ bij elkaar komen, of andere wensen laat me weten … (ná 17 januari a.u.b. … tot dan ben ik ‘off-line’)

Alle goeds, herinner je dat je gezegend bent … hoe het leven zich ook mag ontvouwen, tóch is er óók zegen,

Liefde Licht en Dankbaarheid voor deze verbinding,

ZubinNur

Zegen – de verbindende factor. _/\_